In My Own Opinion: Week 4: JBR & Dubai Marina (...And That Completes My Stop in Dubai)

I was so happy last night. And why not? Nakasama ko ulit sa galaan ang mga dating ofismeyts at mga kaibigan ko from previous company (2nd company in Dubai). Aside from that, napuntahan ko na lahat ang aking mga places to visit in UAE before I settle for good sa Pinas! 2 out of 3 conditions na inilatag ko sa aking planong REPATRIATION ay natupad ko na! Yipppeee!!!! 1 more to go & i'm all set. :-)

Going back to my friends. I hope they wouldn't mind kung mag-kwento man ako ng unti tungkol sa kanila dito sa aking blog.

We were four actually na gumala---si ate JR, JY, SM (siya ang kumuha ng mga picture namin dito) at ako.

Si Ate JR - although di naman gaanong magkalayo ang aming edad, i call her ate. ganun kasi ang tingin ko sa kanya--a good ate. maasikaso, understanding and loving. i admire her strength. ang dami na rin niyang pinagdaanan sa buhay pero nananatili siyang nakatayo. you know why? i tell you her secret---she has very strong faith in God...i wish her well. sana matupad lahat ng hangarin niya sa buhay lalung-lalo na ang mga pangarap niya sa kanyang cute na cute na baby. :-)

Si JY- pareho kami ng pinanggalingang probinsiya. madaldal at malakas din ang boses na kagaya ko. medyo may pagka-tactless. very fun to be with. maaaliw ka talaga sa mga kwento niya. may action pa na involved pag mag-kwento yan...but what i like most about her is yung pagka-matulungin niya. Mapamaliit man ito or malaki, her sincerity is always there. She's been very vocal sa kanyang ultimate dream & goal right now--that is yung makapag-migrate siya sa CANADA (kinukuha siya ng tita niya doon). Gusto din niyang mag-settle down & have a family of her own. I'm praying na sana matupad ang mga ito---ma-grant na ang application niya then, magpakasal at kunin ang bf niya. :-)

Very underrated sa blog ko sina ate JR at JY, if i'm not mistaken once or twice ko pa lang silang nabanggit dito. But this doesn't mean, they are less of a friend to me. Mabibilang ko ang mga itinuturing kong tunay na kaibigan dito sa Dubai at kabilang sila dito. :-)

Kung underrated sina ate JR & JY, overrated naman si SM sa blog ko. Malaki ang utang na loob ko sa kanya dahil siya ang nagpasimula ng blog ko.

si SM- siya ang male version ni JY sa pagiging tactless, only on a much higher level. pinakamalakas ang boses sa amin dahil may sinasabi---pinakamatalino at pinakamayaman?! ?!(i beg to disagree)...as his friend, i'm really proud of his achievements...whenever he teases me "inggit ka na naman"...my answer is always "kelan pa ako naiingit sa'yo?"...1st, hindi ako inggitera...2nd, i'm too happy para maramdaman ang inggit.

Don't get me wrong, di ko sinasabing masamang tao si SM. Di ako papayag, dahil lahat ng mga kaibigan ko ay mabuti..hehe...Madami din naman natatagong kabutihan ito, di ko na iisa-isahin at baka magyabang na naman. (peace SM!) :-)

But surprisingly, siya ang pinakamaraming 'galaan/lakad' na nakasama ko dito sa dubai. i remember noon (year 2007), tinanong ako nina JY at ate JR "bakit pa kayo laging magkasama ni SM, eh lagi ka naman niyang inaasar?"...ang sagot ko sa kanila is "ang tingin ko kay SM is parang si jo (my bestfriend who now lives in Canada), nagkataon lang na lalake siya."

My initial repatriation date is July 2013. My two-year contract with my employer will end on that date. Eksakto din ang pag-uwi ko dahil 60th Birthday na ng aking nanay--19 Aug 2013...Ang hiling ng aking nanay sa aming magkakapatid (lahat kami ngayon nasa ibayong-dagat), ay sama-sama kaming mag-celebrate ng kanyang 60th birthday sa amin.

I'm sure, i'm gonna be missing all my friends here in Dubai when that time comes. Kaya naman, ngayon pa lang iniipon ko na lahat ng mga pinagsamahan at pagsasamahan pa namin dito sa Dubai. I want them to know na i'm so grateful for having such good friends. They are God's gift to me. Thank you so much, friends. :-)

06 Oct 2011 (Thurs)