Matapos ang isang linggong pagninilay-nilay, i'm back!!! Masaya ako dahil natupad ko ang mga little sacrifices na inalay ko sa ating Panginoon. :-)
Sa tuwing sasapit ang aking kaarawan, ibang saya lagi ang nararamdaman ko. Para bang naitanim na sa isip ko na this is my very special day kaya naman feeling very special din ako. Hehe. Laging ang selebrasyon ay sa actual birth date ko which is March 31. But this year, i opted to have celebrations after na nang birthday ko, pumatak kasi ng Holy Wednesday ang birthday ko. Kasama ito sa aking lenten sacrifice.
March 31, 2010 (Wed)- My Birthday
As promised, hindi ako nag-celebrate nung araw na ito. Pero i was so touched kasi naalala ako ng aking mga kapamilya at kaibigan, malayo man sila o malapit. Ang aking mahal na ina ang pinaka-unang caller ko! :-) Hindi daw niya makakalimutan ang araw na March 31, 1981 kasi ito daw ang araw nang ako ay kanyang iniluwal dito sa mundong ibabaw. hehe. I'm so proud of my mother (as in!). Pero mas sobra ang pagka-proud ng aking nanay sa akin. Tingin niya sa akin ang bait bait. :-) Gusto kong manatili ito. Sympre naman gusto ko talagang maging proud sa akin ang aking nanay. Kaya naman sinisikap kong huwag gumawa nang ikakasama ng loob niya at gawin naman ang ikakasaya ng loob niya. Habang lumilipas ang panahon, nagbabago din ang mga ito. Sa ngayon, paulit-ulit na ipinapaala niya sa akin ang mga ito. Alam niyo ba kung ano ang magpapasaya daw sa kanya ngayon? Ang magka-boyfriend na daw ako para hindi ko makalimutan ang pagkakaroon ng sariling pamilya. As in natawa ako. Pero seryoso siya. Seryoso nga siya kasi consistent at persistent ang statement niya tungkol dito. Sabi ko sa nanay ko, kami na lang kasi magkasama forever (biglang na-guilty ako kasi ni hindi nga kami magkasama ngaun). Ayaw pa din, huwag ko daw gawing biro ito. At biglang sinabi, 29 na daw ako at nasa edad na..haha...Kung alam lang ng nanay ko, blessing in disguise na hindi ko pa naiisip (at hindi ko pa ipinagdarasal) ang pagkakaroon ng sariling pamilya, kasi marami pa akong gustong gawin para sa kanya. :-)
Nalaman ko din kung anong makakasama ng loob niya. Ito ay ang magtanan at mag-asawa ako ng hindi kasal. Pinapayagan naman daw niya akong mag-asawa. Gusto lang daw niya na maayos ito. With so much confidence, alam kong hinding-hindi ko ito gagawin sa aking nanay sa abot ng aking makakaya. Huwag daw magsalita ng tapos sabi ng iba pero ako gusto kong tapusin ito..hehe...
Teka lang, birthday post ko ito. Hindi ito tungkol sa aking lovelife (hmmm...sa susunod na post ko na ito..ito ay kung kaya kong isulat..hehe...pag nagkataon, daig pa ng blog ko ang diary ko noon. Sa diary ko kasi noon, puro lovelife at mga crushes ang nandoon. makwento at madaldal 'daw' ako pero pag sa ganitong bagay tameme ako..hehe..pero i'll try baka kaya ko nang magkwento tungkol dito ngayon)
Back to my birthday, puro bati ang nangyari nung Wednesday. Halos lahat ng aking mga kaibigan at kapamilya dito sa Dubai at Pinas ay naalala ang aking kaarawan. Kaya naman kahit wala akong selebrasyon nung araw na ito ay ramdam na ramdam ko ang aking birthday. After office ay tumuloy ako sa St. Mary's Church (kasama sina ate PC & ate EA) para magpasalamat sa Diyos sa lahat ng biyayang ipinagkakaloob niya sa akin, sa aking pamilya at mga kaibigan.
April 3, 2010 (Saturday)
Nag-meet kami ng aking mga kaibigan at kababata. Dalawa sa kanila (ES & CB) ay nandito na din sa Dubai. Pero madalang na madalang lang kami kung magkita dahil sa magkakaiba ang aming day off. Dahil sa birthday ko at magbabakasyon sa Pinas si CB ngayong week ay nagkasundo silang i-arrange ang schedule nila para naman makapag-bonding kami dito sa Dubai at 'maipagmayabang' namin ito sa mga barkada naming naiwan sa Pinas..hehe...Nagpunta kami sa Dubai Mall at doon ay sinariwa namin ang kalokohan at saya ng aming barkadahan. Sila ang pinakauna kong naging kaibigan, kalaro at kakampi. Dalawa na lang kami ni CB na single sa mga babae, sabi nga namin wag pumunta ng Dubai kasi nakakatandang dalaga dito (si ES ay married na nang magpunta dito). Eto ang aking kumpletong barkada sa aming barangay.
Sa araw ding ito ay nag-check na ako ng aking mga emails. Ang dami kong unread emails!!! Birthday greetings from my highschool classmates & friends via our yahoo group. Natuwa ako kasi halos lahat ay binati ako. Nag-check din ako ng Friendster account ko, may nakaalala din sa akin dito. :-) Nakakatawa kasi nag-comment sa akin si CF bakit daw nde nia ako mahanap sa Facebook. Eh kasi naman, wala akong FB pa. :-) May mga offline messages din ako sa aking mga kaibigan na super tagal ko nang nde nakikita. Nakatawag din ng pansin ko ang isang birthday message na ipinadala sa akin at exactly 12:01 am (Phil time) noong March 31, 2010. (suspense muna kung sino ang nagpadala sa akin nito, ikukwento ko din siya dito one of these days...nde ko kasi alam kung saang category ko siya ilalagay sa buhay ko..nde pa kami nagkikita ng personal)
April 4, 2010 (Sunday)
Easter Sunday, sumalubong kami nina JC, ID, baby MJ at ate E sa St. Mary's Church. Nagsimba kami ng 7am mass. Holiday sa opisina namin dahil sa Kristiyano ang may-ari ng kumpanya namin. Sina JC at ID ay may pasok kaya kami nina baby MJ at ate E ang mga naiwan after ng mass. Nag-request ako kina ID at JC na ipagluto ako para sa aking munting birthday celebration sa office sa April 5. Gusto ko kasi magdala ng pagkain para aking mga kaopisina, kaibigan at mga busmates. Sympre pinagbigyan ako ng dalawa kong sobrang bait ko na kaibigan...Sabado ay sabay-sabay kaming nag-grocery sa Westzone Supermarket na malapit lang sa amin. Kanya-kanya kami ng specialty- si ID sa cassava cake, si JC sa embutido at ako naman sa baked macaroni (sympre sa tulong ni ate E). Sobrang napaligaya ako ng tatlo sa kanilang effort. (may konting hiya na naramdaman dahil talagang NAABALA ko sila) pero lamang ang kasiyahan.
Kinagabihan ng Sunday ay nagpunta kami sa Chowking (after office hours nina ID & JC) kasi may Easter Buffet promo sila..hehe..Doon kami nag-celebrate ng Easter Sunday at birthday ko. :-)
April 5, 2010 (Monday)
Feeling birthday ko ulit nung araw na ito. Since alam nina ID at JC na hindi ko naman kayang dalhin ang mga niluto naming pagkain, hinatid nila ako sa aking pick-up point. Full force ulit kami bitbit ang 17 trays na pagkain...hehe...(nasa business trip kasi si RD, asawa ni ID kaya walang maghahatid sa amin pero may birthday greetings din naman ako galing kay RD all the way from Ghana)
Pagkadating ko sa office ay nag-email ako kina ID at JC.
"Thank you so much for making my birthday happier and merrier. Pasencia na sa MALAKING ABALA na ginawa nito. Pramis, ito na ang huli..hehe. :-)
Nag-text din ako kay ate E at nagpasalamat.
Pero SULIT NA SULIT ang pagod namin. Lahat ay nasarapan sa aming inihanda. Pati mga kaopisina kong ibang lahi particularly mga Briton ay nasarapan din (noong una ay ayaw nilang tikman dahil nde nila ito kilala; super explain pa ako kung ano ba ang cassava cake). Sabi nung aming consultant, mag shift na daw ako ng career at magluto na lang. Yung GM naman namin ay puring-puri ako. Akala yata ako ang nagluto..hehe..
Lunch time, FIESTA ang atmosphere sa canteen namin. Tinulungan ako ni RS na i-distribute per group/table ang aking handa. Lahat ng mga kaibigan/kaopisina/busmates ay nagustuhan ang aming hinanda. Meron ding humihingi ng recipe sa akin..haha...Family secret daw sabi ng mga kaibigan ko..hehe (kasi wala naman silang sinusunod na measurement talaga)
Nag-take out pa ang mga ka-lunchmate ko dahil daw sa sobrang sarap ay gusto din nilang matikman ito ng kanilang mga pamilya. Grabeh, as in ganun kapatok ang aming mga niluto..hehe..:-)
I'm really thankful sa lahat ng mga taong nagmamahal sa akin. Sila ang dahilan kaya lagi akong MASAYA tuwing birthday ko. :-)
Ito ang istorya ng aking 29th birthday. Muli, gusto kong batiin ang sarili ko ng MALIGAYANG KAARAWAN! (hehe...natatawa ako sa pinagsusulat ko) :-)
No comments:
Post a Comment