I've Got Mail....

The first thing I do when I arrive at the office is open my computer and check emails thru Outlook. It is normal to see unread messages since other offices start at 8am (my shift is from 9am-6:30pm)

Some of my friends from the Philippines know my work email. Sometimes, they would send me forwarded emails which I don't give much attention. Sometimes, we would chat via email a little, just a little whenever we're not busy. There's a 4-hour difference between Dubai and Phil so it's very seldom we could find time to do this plus these friends of mine are all accountants and are all workaholics (whether they like it or they like it). I was like one of them before. Now, I consider myself one lucky person working in Dubai for i am not required to do overtime at work and i do not feel oblige either. This is the one thing i really appreciate here- 'what happens in the office, stays in the office'. :-)

Going back to my subject. This morning, I received an email from MC (my bestfriend in college). She's trying to hook me to read 'The Vampire Academy' series- her current favourite readings. She's really going gaga over this vampire thing. This is actually the 3rd time she 'promoted' the series to me. According to her, the series has 6 books. She has already 5 and the 6th is yet to be released in 2012!

MC and I both love reading! We are both certified addict! We could happily live in this world just by reading. One of our favourite hangouts back in college is actually a bookstore (National Bookstore SM Sta Mesa, Recto, Grand Central). It's also not surprising that we would always pick a bookstore for our meet-ups after office (National Bookstore Robinsons Galleria & Glorietta and Powerbooks SM Megamall). In fact, on my vacation last May 09, we did not forget to visit National Bookstore SM Mall of Asia. She gave me two novels (Angels and Demons & Thanks for the Memories) as a presents to bring with me to Dubai. :-)

One weekend (after a grueling exam), I invited MC to our house in the province to take some breather. Guess what was our idea of fun??? a reading marathon and chit chat in between. :-) I really miss those days. Since MC & I are going to Bohol on my vacation, i'm thinking to bring some books---i can imagine ourselves reading books while sipping fresh coconut juice in a hammock @ Panglao Beach Resort! Whooah! That would be a perfect getaway for us two. :-)

MC can be a 'makulit' whenever she feels like it. She had noticed i was not interested in this 'The Vampire Academy' series for i'd always tell her i will try to look for it. In her email today, she made sure i will no longer have an excuse this time. She had downloaded the books and sent them all to me! Very clever of her. :-)

I finally gave in. I printed 20 pages of book 1 (out of total 260 pages), i plan to read them this weekend. i also might look for a copy in the bookstore. And if in the coming days i'm acting some kind of strange, it only means i got officially recruited in the 'Vampire world' :-)

Looking To (My) Future...

Sa buong buhay ko, hindi ko pa naranasang magpahula. Ewan ko pero may kung anong takot akong nararamdaman. Kahit anong dare pa ng mga kaibigan at barkada ko noon sa akin, never akong nag-give in. Hindi rin ako naniniwala sa Horoscope. Hindi mo rin ako maaasahan na mag-forward ng mga emails/chain letters dahil may magandang mangyayari daw sa akin o kaya masama naman pag hindi. I do forward emails pag nagandahan ako sa content/message nito, pero i always delete yung ganitong condition. Ayokong ma-pressure pa ang makatanggap nito.

Pero alam niyo ba kung minsan nakikita ko ang posibleng maging future ko? Hindi pa ako manghuhula nito. Wala din akong perlas na bilog na kagaya ni Manang Bola.

Wala naman akong sixth sense. Hindi pa rin naman ako nakakikita ng multo (wag naman sana). Sa tingin ko, dahil siguro mahilig akong mangarap. Masyado akong nadadala sa mga ito.

Eto ang ilan sa mga nakita ko na (paalala: wag pong matakot sa akin.hehe)

NOON
1) nakita ko ang sarili ko na nagsisimba sa bayan namin kasama ang soon-to-be family ko. meron daw kaming 2 anak- 1 boy and 1 girl. Lalaki daw ang panganay namin then yung babae ang bunso. Karga daw ng asawa ko yung bunso namin. Grabeh! Dito ako na-convinced na i'm for married life. (naramdaman ko kasi dati na meron akong calling). Nakita ko ang sarili ko na masaya at very contented sa buhay. Napakalinaw talaga nang nakita ko (except yung mga mukha ng mga characters). The question is kelan kaya ito mangyayari? Hehe.
2) i saw my mom living with me. Nasa hospital daw kami kasi manganganak na ako, gusto ko daw nandun din siya! (haha...what a dream?!)
3) kumuha daw ako ng masteral. nung natapos ko ito naging college professor ako, nagtuturo sa isang unibersidad sa namin. (actual plan ko talaga ito nung nasa Pinas pa ako. but things have changed nung pumunta ako dito)

NGAYON
1) nakikita ko ang sarili ko na mag-isa pero masaya pa rin naman. pagala-gala daw ako sa mga lugar na pinapangarap kong mapuntahan. dito sa Dubai naman, lagi kong nakikita ang sarili ko na nasa bookstore, seryosong nakikibasa ng mga nobela then pag nagandahan, babalikan ito next time. Pag nagandahan ulit ako, ibig sabihin worth reading talaga sa tingin ko, dun ko palang bibilhin ito . Kung minsan naman, pagala-gala sa mall kasama ang ilang kaibigan. Sa blogging naman, nakikita ko ang sarili ko na contributor na sa mga kagaya ng Kablogs Journal pero hindi pa sa ngayon yun. Kelangan ko munang magpraktis kung paano ang maging writer. Hindi pa pasado sa aking standard ang mga gawa ko. Pag pumasa na ako sa aking quality control, ako mismo ang lalapit sa mga kinauukulan at gagawa ng paraan para mabigyang-pansin ang mga gawa ko. Kung meron lang akong alam na free writing workshop dito, tiyak paglalaanan ko ito ng oras. Ganito ako kaseryoso sa pagnanais na maging writer.
2) nakikita ko pa rin naman kasama ko ang nanay ko sa bahay, pero this time hindi na ako nanganganak...haha...merong bata akong nakikita, yung mga pamangkin ko na bumibisita sa amin..hehe...('ma, wag kang mag-alala kung ito ang nakikita ko ngayon...nagbabago naman ito)
3) hindi ko na nakikita ang sarili ko na nagta-trabaho sa Pinas. naging malabo na ito sa paningin ko. pero nakakatuwa kasi nakikita ko ang sarili ko na nagtuturo sa mga katutubo! Nakikita ko din ang sarili ko na isang private tutor. Pangarap ko kasi eversince ang maging isang respetadong guro.

Lahat ng mga nabanggit ay pinangarap ko at some point in my life. Hindi ako nagmamadali. God gave me wisdom para ma-distinguish ko ang aking mga priority sa buhay ngayon at maisakatuparan muna ang mga ito. He knows hindi pa ako handa lalu na sa sariling pagpapamilya (w/c i always think of reconsidering dahil sa pangungulit ng ilan sa mga mahal sa buhay). I don't pressure Him na ibigay sa akin ito. I'm 100% sure and confident kasi na ibibigay Niya sa akin lahat ng hilingin ko. Kaya i'm being careful bago ako humingi, lalu na ngayon nasa stage ako na pabago-bago ang mga gusto sa buhay at sa future ko. :-)

Breakaway....

This is the longest intentional pause I had since I started blogging. Though I had lots of personal experiences to share that happened few days ago, unfortunately they did not get through to this blog. :-( No, i'm not undergoing what they so called 'burnout'. It's just too early. I have no plans either to take a vacation from blogging.


Okay, i'm gonna stop being dramatic here. :-). I was just busy with so many things. I have mixed feelings with everything. I cannot focus. My mind is roaming around. lol.

So, what are these things that kept me busy almost every night (besides bloghopping)?
1) googling things that is all about Hongkong. i am so excited to take my mom to this trip. i wanted it to be fun and memorable. i've been doing my research for the must-to-go places. i am super excited that i call my mom almost everyday reminding her to secure a passport. My vacation is still in Sept. But i wanted to book our trip as early as now. The earlier, the better for there's lots of cheap package deals out there. I know it for i had inquired so many times. In as much as i want to book this trip now, i cannot do so without my mom's passport. Good news is that my mom (accompanied by my auntie) went to DFA last Friday. The bad news is that they still need to go back on Monday for an appointment. I was informed that this is the new procedure in getting a passport. We've got no choice but to adhere with this procedure. I'm really hoping my mom could get a passport just in time for my vacation.
2) last week, i already got my ticket for my Sept vacation to Phil. Confirmed! I will stay in Singapore for 2 days and one night! have chosen a multi-city stopever flight. I will be a backpacker, a dream come true for me. :-).
3) me & my bestfriend in college are also going to Bohol! i tried to book our Bohol trip on-line (twice already) but was unsuccessful. there's something wrong in the system.
4) a good friend of mine just broke up with her bf, she needs someone to talk to (i'm the best person she can think of, man-hater daw ako! wahhhaaattttt???)
5) It's Jo's birthday yesterday! We had a small lunch party at our house. Days from now, she will be leaving our house and me..huhuhu.....i'm beginning to feel sad. :-(

Deadline...

Nakatitig sa kawalan
Iniisip ikaw lamang
Tulang alay sa iyo’y gustong umpisahan
Pilit na inaapuhap lahat ng kaalaman

Bakit hirap ako ngayong gumawa ng tula?
Damdaming nakatago’y gusto nang makawala
Sabi nila’y hayaan lang daw puso ang magsalita
Pero tila di nakikiayon sa akin ang tadhana

Sakali mang ito’y mabasa at madaanan mo
Huwag mo sanang tawanan, ako’y nagsusumamo
Bawat letra dito ay galing sa puso ko
Umaasang mga ito’y makarating sa iyo.


Behind The Scene
Aliw na aliw ako pag nagbabasa ng tula. Nagagalingan ako sa mga taong marunong gumawa ng tula. Frustrated manunula kasi ako. Kaya naman, i challenged myself last month na dapat makapag-post ako ng tula dito sa blog ko before this month ends. :-) Effort to the max ako para magawa ko ito. Isip ng magiging magandang subject. Ayon sa isang kaibigang eksperto, kailangan daw ng inspirasyon whether good or bad. Tamang-tama, madami ako nun sabi ko.

Naisip ko agad tungkol dapat sa 'love' ang subject ko. This time, dapat istorya ko naman. Kung mapapansin ninyo, puro mga lovelife ng mga kaibigan ko ang nandito dahil sa napaka-obvious na reason na wala naman akong lovelife (haha...natatawa ako, pag nabasa ito ng mga kaibigan ko..tiyak sasabihan akong bitter?, na sasagutin ko naman na mukha ba akong bitter?..hehe :-))

I intended na maging serious itong post na ito. Pero mukhang hindi mangyayari. Natatawa kasi ako at feeling namumula pa (sa hiya). hehe..:-)

Anyway, i gotta do what a writer's gotta do. Lingid sa kaalaman ng lahat (except ni Jo at isa pang malapit na kaibigan), tumibok naman ang puso ko dito. Meron naman itong itinangi kahit papaano. Hindi naman pala ito naging bato. :-)

Inspired sa kanya ang tulang aking gagawin sa Ingles. Medyo malungkot ang ending. Sympre hindi naman kami nagkatuluyan at i know it will never happen. one hopeless case kumbaga. :-( Supposedly, bukas sana ang posting nito pero ang hirap! Hindi ko siya magawa-gawa kaya i decided to extend my deadline sa katapusan ng June. :-) Intro ko naman sana yung tula sa itaas.


ps:
super lihim itong naramdaman kong ito. very outspoken ako pero may mga bagay
na hindi ko kayang sabihin. malakas ang loob ko dito kasi hindi nila alam ang blog ko. :-)

Serious Talks

23 May 2010 Sunday 6pm
@ the office

I got alarmed when I received this (emergency) call from a friend. She told me she needs someone to talk to, first time i heard this from her. She sounded very desperate and hopeless. I really have no idea what's worrying her. I wanted to be of help so I decided to cancel my planned activity for the night and meet her instead.

8:30pm-12:30am

We met up at a nearest mall and had dinner. After our 'komustahan' portion (it's been a long time since we last saw each other), she became so serious and started crying over a lot of things that are really bothering her.


Our Conversations

her: tin, do you believe in God?
me: of course, I do. And I believe He's a loving and very compassionate God.
her: i'm losing my faith in Him. He's not listening to my prayers (citing all her unanswered prayers). i'm trying my level best to be good & correct mistakes i've done in the past but why He's giving me all these trials? sometimes, i want to try the other side. hoping it will be different. these problems are too much for me.
me: There are no unanswered prayers. Sometimes His answer is No or No, not this time. Believe me He perfectly knows the right timing. He has a reason for everything. Don't blame Him for our misfortunes in life. He gave us wisdom and free will. Let us be responsible in using these gifts. God loves you don't ever forget that. Whatever problems you have, it shall pass too. Just keep the faith.
her: i've been so patient in waiting for His response, but today is very different. i was happy for i saw some developments on my request like 'i think this is the long-awaited answer' but only to find out, He's still not giving it to me. I've done everything.
me: then, let Thy will be done. There is this book Eat, Pray & Love which I just started reading two days ago. The start of the story is a woman is crying at 3am in their bathroom over unhappiness in her marriage and life altogether. She married her chilhood sweetheart but now she wants out of this marriage. She realized she's not ready to bear a child. She doesn't know what to do. But something unexplainable happened that night, for the very first time she talks directly to God. She asked for help. They had a one-on-one conversation. And did you know what God tells her after? Now, go back to sleep. Because God gives possible answer. At 3am, there's nothing she can do.

I advised my friend to get a support from her family and friends. When you know you have 'kakampi', somehow it gives you strength & sustain you. And our biggest/strongest kakampi is God.

We talked lots of things. She cried her heart to me. I consoled her. I tried to make her smile while crying. I told her all the parables and encouraging stories that i know. I wish I could help in solving her problems directly. But these are the only ways I think I could do. I am sincerely praying for God's intervention.


I easily get depressed when i have problems before. I excessively sleep, i cannot talk and i don't want to go out-these are the signs (i've changed, nde ko na ginagawa ito ngayon). Nagtatampo din ako sa Kanya. Pero pag nahimasmasan na ako, sigurado babalik din ako sa Kanya. I know kasi I will be lost pag hindi ko siya kasama, kaya naman talagang dumidikit ako sa Kanya.

The Pre-Nuptial Photo Shoot :-)

Naganap na nga ang pre-nuptial photo shoot kahapon ng aking kaibigang si Jo at ni GD. Sa sobrang kakulitan ko ay napapayag ko silang gawin ang isang bagay na never nilang na-imagine sa buhay nila..hehe...Pero grabeh, super satisfied kami sa end result nito at nag-enjoy naman ang lahat. Sabi ko sa kanila ang goal namin is mag-enjoy at ma-capture ito ng camera. :-) Which is nagawa naman namin. Teaser lang sympre ang ipapakita ko dito. Nag-request ako sa photographer na dapat merong back-pics for my blog purpose. hehe.

Bago ako magpatuloy, i would like to thank RS & JM for this very successful photo shoot. Sila ang aking super napakabait at very supportive na mga kaibigan sa ofis. I told them i'm so blessed & thankful na kaibigan ko sila. Napakabait nila sa akin and now extended pa ito sa kaibigan ko! :-). Kay JM, na siya ang nagpahiram sa amin ng SLR camera (na kabibili pa lang). Kay RS, na siyang naging official photographer. Ngayon ko lang din nalaman na meron pa lang talent si RS na ganito. Again, thank you..thank you so much! :-)

Miyerkules nang ma-confirm ko na pwedi sa lahat ang Saturday. Hindi na ako magkandaugaga. Mas excited pa sa mga pipiktyuran. Gumawa ako ng preliminary plan/proposal para sa location shoot at mga costumes. Natakot ang dalawa. Gusto nang mag-back out. Kaya ang nangyari, kami ni RS ang nag-conceptualize ng lahat. Hindi na muna namin ipinaalam ang plano sa dalawa. Basta ang bilin ko kay RS, gawin ito as much as possible na 'very light' lang ang dating para maging komportable ang dalawa.

Inumpisahan namin ang photo shoot sa may Jumeirah Open Beach, medyo mahilig kasi ang dalawa na mamasyal sa beach kaya perfect location ito tapos kita pa ang Burj Al Arab na very prominent na landmark ng Dubai. Tsaka dito sa Dubai sila nagkakilala. Pagkatapos ng beach, tumuloy kami sa malapit na park. Then nag-location shoot din kami sa may Madinat Souk. Ang last stop namin is sa Dubai Mall kung saan nandoon din ang Burj Khalifa, the tallest building in the world.

Grabeh as in super enjoy kami! Parang naglalaro lang. Pagod na pagod kami pero enjoy talaga. Feel na feel ko ang pagiging Executive Producer cum Director cum Personal Assistant. hahaha...Ang dami naming bitbit na props parang may shooting talaga. Bumilib din ako kay RS kasi kumpleto siya ng gamit at marunong talaga. Would you believe na siya din ang naging make-up artist? Nagdala din siya ng mga accessories at yung ibang mga costumes. Bale apat na beses silang nag-change costumes. One per location.

Madami akong naging pagkukulang bilang kaibigan kay Jo (dahil sa pagseselos kay GD noon). Hindi ako naging mabuting kaibigan. I was so bad really. Pinagsisihan ko na iyon. And I thank God dahil nalampasan ko na ang stage na iyon.

Kaya naman ngayon, as in super bawi ako sa dalawa. I'm extra kind din kay GD. hehe..Gone were the days noong 'no comment' ako pag dating sa kanya!. Nakikipagbiruan na din ako. Tapos na yung tipong 'mamawala ako sa mood' dahil lang dumalaw sa bahay si GD. Hahaha. Natatawa na lang ako ngayon pag naalala ko ang mga 'kasamaan' ko. :-)

para maging at ease ang dalawa,

sabi ko kay Jo pag ako kinasal, payag din akong may pre-nup. :-)

(never talaga kasi namin na-imagine ito,

pero recommended ko na ito ngaun para may souvenir din ang couple)

i suggested kay Jo na suotin niya ang kaisa-isa niyang dress

na ginamit niya sa christmas party nila sa ofis. bagay kasi ito sa kanya.

(hindi kami nagdi-dress ni Jo unless kailangan talaga,

ako nga wala akong dress dito sa Dubai, sana wag kailanganin. :-))

naku, naku, i can't help but post this pic.

hindi naman masyadong exposed ang mga mukha. :-)



This is Us: me and RS
apparently, i was also with RS in the BSB's This Is Us Tour last Dec 09

From L to R: RS-the photographer,

Jo-the model and me-the assistant. :-)

taken @ the Ladies Room in Dubai Mall

hmmm, mukhang feel ko din ang maging photographer. :-)

kakarerin ko ito soon!

Housewarming :-)

Sa sobrang hectic at busy ng aking schedule nung mga nakaraang araw, ngayon ko pa lang maikukwento dito ang nangyaring housewarming (07>08 May 2010) para sa aking kaibigang si ID. Lumipat na sila ng tirahan. Medyo malayo na sila ngayon sa aming tinitirhan. Magkapit-bahay lang kami dati dito sa Deira. Ngayon, kailangan pa naming maglakbay para makarating sa kanila. Pero okay lang kasi super ganda ng environment at community doon para sa kanyang pamilya lalung-lalo na kay MJohn. :-).

Si ID ay kaibigan naming pareho ni Jo. Magkakasama kami dati sa work sa Pinas. Apat kaming matalik na magkakaibigan (tatlo kaming naglakas-loob na hanapin ang kapalaran sa Dubai), ang tawag sa amin ay F4 hango sa 'Meteor Garden' series na sikat na sikat noon. Tumira ako ng mga ilang buwan sa bahay nina ID sa Paco, Manila bago kami nagpunta dito. Nag-maternity leave kasi ang pinsan ko noon (si ate CP) na kasama ko sa bahay na inuupahan namin sa may Estrella, Makati. Ewan ko ba, pero mas panatag ako pag may kasama ako sa bahay. Takot akong mag-isa. Kaya naman, nang mag-alok si ID na pansamantala akong manirahan muna sa bahay nila ay hindi na ako nagpakipot pa. hehe. :-) Noong umalis sina ID at Jo papuntang Dubai, eksakto namang balik-trabaho na yung pinsan ko.

Noong ibinalita sa akin ni ID na nakahanap na sila ng bagong bahay (pero malayo na sa amin), nalungkot ako. Hindi na ako pweding dumaan sa kanila kahit kailan ko gusto. :-( Si baby MJohn ay hindi ko na lagi madadalaw. Sabayan pa nang nalalapit na pag-alis at pag-uwi sa Pinas ni Jo next month para sa kanyang nalalapit na kasal.

Masaya ako dahil sa mga magagandang pangyayari sa mga buhay ng aking mga kaibigan. May nararamdamang lungkot dahil maghihiwa-hiwalay na kami ng bahay. Naiisip ko, ano kayang mangyayari sa akin sa June? Kakayanin ko bang mag-isa? Gusto kong lumipat sana kina ID pag-alis ni Jo, kaya lang hindi pwede ngayon kasi malayo sa pick-up/drop-off point ng service namin.
Ayokong alalahanin pa ito ng aking mga kaibigan. Sabi nga nila, matured na daw ako ngayon. hehehe. Feeling ko napaka-dependent ko sa mga kaibigan ko, pero alam niyo bang nasabi na sa akin nina ID at Jo na sa akin sila kumukuha ng lakas? Very strong daw ang personality ko. Kayang-kaya ko daw lahat.

Malapit na ang June. Malapit na din akong mag-isa. Sabi ko hindi na ako magda-drama. Pero palagay ko, maiiyak ako sa araw na iyon. Di bale, iisipin ko na lang na nakakabuti naman ang mga luha sa mga mata ko kaya okay lang mag-drama (for one last time). hehe. :-)

Kung saan-saan na ako nakarating, eh ang gusto kong i-blog is yung bagong haws nina ID. Sosyal at maluwang ang bagong tinitirhan nila ngayon! Sa isang exclusive subdivision sila nakatira sa may bandang Mirdiff! Take note, may security guard pa sa gate nila kaya safe na safe sila doon.
Mahal ang renta dito sa Dubai kaya usually sharing ang accomodation dito. Kung mapapansin ninyo, medyo mataas ang energy ko sa pagkaka-describe sa bahay nina ID kasi sobrang we feel blessed dahil ang kaibigan ko ay nakatira na ngayon sa isang flat na sila lang pamilya ang nakatira. Nakakagalaw at nakakalaro na nang maayos si baby MJohn. :-)

Nag-overnight kami nina Jo at AB (kaibigan ni Jo) sa bagong bahay nina ID para ma-feel ito. Aba, sympre hindi ko nakalimutang kunan ng picture ang bahay nila para naman mai-post ko dito. :-)

the living room. :-)

Napansin nyo ba si Pooh? Bigay yan ni Tita F kay ID

Sa Sharjah pa lang kasa-kasama na iyan ni ID.

No wonder, favourite din siya ni baby MJohn.

(Si Tita F ang tumulong sa amin sa pagpunta dito)

lahat ng pang-display ay bili sa Ikea

except yung black lampshade, galing sa warehouse namin sa ofis. :-)

kapuso na sila ngayon, nde pa kasi available TFC doon.

si baby MJohn busy sa pagtingin sa DVD ni Barney's.

yung picture sa photo frame ay kuha naming F4 sa NAIA,

bago pumunta sina ID at Jo dito (after 2 months sumunod ako)

haaay..napakasarap mag-overnight kina ID,

pagkagising namin nag-jogging kami at nilibot

ang buong subdivision, diet? nde cguro.

kasi tingnan nyo naman ang bumungad sa amin pagkatapos.

napakasarap na breakfast na luto ni ate E :-)

grabeh, super favourite breakfast ko ito- tapsilog!

so, sira ang diet namin ni Jo this May. hehe...

naka-tatlong servings ako na ganito &

i wanted more..hahaha.....

kagigising lang nito ni baby MJohn.

pero super cute pa rin. :-)

Very family-friendly and homey ang place nina ID. Malamang sina Jo at GD ay doon din maghanap ng tirahan pagkatapos ng kasal nila sa September. Magandang lugar ito para sa mga taong kasama ang pamilya dito. Pero sa kagaya kong single, mas prefer ko pa rin ang nakatira dito sa Deira. Malapit sa mall. Malapit sa simbahan. Malapit sa Metro. Pweding maglakad-lakad at gumala lang nang gumala. Madaming tao. Maingay, para hindi ko mapansin ang katahimikan ng aking pag-iisa.

Paano Pumunta Kina ID? :-)

1) sumakay ng Metro hanggang sa Rashidiya Station






2) mag-sight seeing muna :-)
3) from Rashidiya Station sakay ng Dubai Bus No. F3 and/or F10
(travel time from our place: 1 1/2 to 2 hours including waiting time)