Pramis, Babalik Ako! :-)

Pasakalye:
Sobrang hectic ang schedule ko noong nagbakasyon ako sa Pinas. Halos araw-araw lumalabas ako ng bahay, umaga pa lang ready to go na ako. Properly scheduled naman lahat ng meet-ups, appointment at kagalaan, so walang problema. Minsan dumalaw ang isang kamag-anak namin (si tita AP) sa bahay. Eksakto breakfast time namin (7am) at naabutan pa kaming nasa hapag-kainan. Sa aming probinsiya, ok lang ang mag-kwentuhan pag kumakain. Di ito bawal. (wag ka lng kakanta habang kumakain, ayaw ni madir..hehe..). Nakipagkwentuhan sympre si tita AP(tiyahin ng tatay ko, bale lola ko na pero ang tawag namin tita dahil halos kaedad lng ng mga tita ko). Ang saya ng kwentuhan namin tungkol sa buhay-buhay. Parang walang katapusan ito. hehe...Kaya lang luluwas pa ako ng Maynila that day kaya kahit di pa tapos ang aming kwentuhan ako'y nagpaalam na sa kanila na tatayo na ako at maliligo pa.

Narinig ko pang nagtanong si Tita AP sa aking nanay kung saan ba ako pupunta. Sagot naman ni nanay, pupunta ako sa office ng mga dating kaopisina ko sa Maynila tapos kukunin ko ang gown dahil mag-aabay ako sa kasal ng kaibigan kong taga-dubai (kay Jo). Siguro mga 35 minutes ang lumipas, nagku-kwentuhan pa din sina nanay at tita ko sa labas ng bahay. Ako naman nasa loob ng aming bahay, nagsusuklay na lang at lalabas na. Nang biglang narinig ko boses ni tita AP tanong niya kay nanay "umalis na ba si tin nun?" Walang kagatol-gatol namang sagot ng aking ina "ayy hindi pa, marunong magpaalam ang mga anak ko." :-)

Sa mga salitang iyon, naramdaman ko ang pagiging proud mother ng aking ina sa amin. Tama naman ang obserbasyon ng aking ina, lahat kami talaga nagpapaalam sa mga taong importante at mahalaga sa amin kung saan kami pupunta. At bago umalis or dumating magpapakita muna kami sa kanila.


Direct Point:
Magpapaalam muna ako dito sa blogosphere. Aasikasuhin ko lang muna ang paghahanap ng work dito sa Dubai o kaya naman ang pag-uwi sa Pinas. Huwag kayong mag-alala dahil okay naman ako. Basta kahit anong mangyari, babalik ako dito.... "dahil sa isang taong mahal mo ng buong puso, lahat ay gagawin..makita kang muli" :-) soundtrack yan ng Panday ni jericho sa channel 2 noon. :-)

Salamat sa inyong lahat. Salamat sa pakikinig. Salamat sa pagkakaibigan. Hanggang sa muli nating pagkikita. Take care & God bless you all.

Nakipag-EB ako! :-)

Weeeehhh...nakipag-EB ako! first tym ito kaya naman gusto ko itong i-blog dito. And guess who kung sino ang ni-meet ko today? Walang iba kundi si AZEL ng HUE and YOU. :-)

Medyo ilag ako sa mga katauhan dito sa blogosperyo dahil nga ako ay isang anonymous blogger. Mahirap na, baka malaman ng mga kakilala ko ang aking blog. Ayoko kasing mabasa nila ito. Wala lang, gusto ko lang na ganun. Kaya naman limited lang din ang aking aktibidades dito.

Pero dahil sa mga hindi maiwasan at importanteng pangyayari, meron na ding mangilan-ngilan dito sa blogosphere na nakakilala sa aking true identity. Unang-una sa listahan si LordCM kaya naman gustung-gusto kong ma-meet din in person ito if in case magkasabay kami ng bakasyon sa pinas. At most recently ay si azel nga. Ewan ko pero sobrang gaan ng pakiramdam ko sa kanila. ****calling LordCM & azel, anonymous pa rin ako ah..hehe****

Wala sa plano ko ang makipag-EB kahit kanino sa Dubai lalu pa ngayon na jobless ako. Medyo madrama ang mood ng aking buhay ngayon at ayoko namang maging kj ako sa mga ganitong lakaran. Pero di ako makatanggi kay azel sa kanyang imbitasyon. 'itong taong ito, di naman niya ako kakilala pero may concern sa aking kalagayan'. sympre touch naman ako.

Unang tanong ko nga sa kanya sa aming EB "bakit mo naisipang makipagkita sa akin?" Ang sagot niya "wala kasi akong magawa sa bahay!" hahaha....First impression ko sa taong ito....super kwela at matandang dalaga!??! kaya nasabi ko pa sa kanya magkakasundo kami! hahaha...After ng mahaba-habang chikahan namin mas nakilala ko pa ito. & yes, magkakasundo nga kami sobrang daldal ding kagaya ko! hahaha....

To Azel,

Thank you so much. Sobrang nag-enjoy ako. Sa uulitin ulit.
Basta next time, i will call you..do not call me! meron na akong
number mo ngayon. hehe. :-)

-tin

I Will Still Blog....

As much as possible gusto ko sana good news ang mga sinusulat ko dito para masaya. Kaya lang naisip ko paano kung hindi agad ako makakuha ng work or mag-decide na akong umuwi ng Pinas, ibig bang sabihin hindi na ako magba-blog? No way, i will still blog kahit anong mangyari! :-)

One week na ang lumipas simula ng mawalan ako ng work, nakakalungkot mang sabihin jobless pa din ako. Naging biruan na namin ito ni jo, ang aking matalik na kaibigan. Jobless din kasi siya ngayon, although okay lng sa kanya kasi she's on a husband's visa. Full-time housewife siya ngayon. Halos araw-araw kaming nagkikita kaya hindi ako naiinip. Magkalapit lang kasi ang tirahan namin. Alternate kami ng pagdalaw. Sa thursday morning, pupunta kami sa beach para mag-unwind dahil stress na stress na ako sa kakaisip dala ng pagkakatanggal sa work. Excited na kami. hehe...

As planned, dito muna ako sa Dubai & hopefully makahanap na ako ng work before pa ma-cancel ang visa ko. Although i'm prepared naman na mag-exit sa kish island ng isang beses para makabalik on a visit visa.
March 6, 2011 - last day of work
April 6, 2011 - official last day (may sweldo pa ako up to this date)
April 30, 2011 - estimated date of visa cancellation
May 30, 2011 - estimated date of exit from Dubai

I still have time to look for another job, pero recently pumasok sa isip ko na umuwi na ng Pinas. Noong Friday, binalot ako ng takot at pangamba sa nangyaring earthquake at tsunami sa Japan. Nakakatakot talaga, katapusan na ba ng mundo? Agad-agad akong tumawag sa aking nanay sa Pinas. Hinanap ko ang aking bunsong kapatid na kasulukuyang nakasakay ng barko. Sobrang nag-alala talaga ako. Hindi pa nila ito nakakausap. Last nitong text ay nasa Thailand daw sila. Kinontak ko ang kanyang asawa sa Taiwan na nag-aalala din kasi hindi pa niya ito nakakausap. Nagbilin na lang ako sa kanila na i-text nila ako pag nakausap na nila ang aking kapatid. Nakahinga ako ng maluwag noong Sunday morning nang ibalita ng aking sister-in-law na nakausap na niya ang aking kapatid at okay naman daw ito. papunta daw ang barko nila ngayon sa dubai. wala daw kasi silang signal kaya hindi sila maka-text. Tumawag din ang aking kapatid sa aming nanay na alam din niyang nag-aalala. Natanggap daw niya ang mga text messages namin. Thank you Lord for keeping my brother safe. Nasabi ko nga sa Kanya, okay lang po na wala akong trabaho ngayon basta po okay ang pamilya ko.

Nagsimba ako today para manalangin din na sana matapos na ang kaguluhan at trahedya sa mundo. Sana matauhan na ang mga nasa likod ng gulo sa Libya, Bahrain at KSA. Huwag na silang dumagdag sa mga trahedya dito sa mundo.

At sympre di ko nakakalimutan na 'kulitin' Siya na sana magka-work na ako. hehe. Kanina habang naglalakad ako pauwi ng bahay bigla kong naalala ang pelikulang "Facing The Giants". Meron kasing mag-asawa doon na humihiling na sana magka-anak na sila. Ginawa nila ang lahat pero wala pa din. Minsan, naitanong ni husband sa kanyang asawa paano kung di tayo magka-anak? will you still love Him? Di makasagot si wife kasi gustong-gusto niya talagang magka-baby. Pero may eksena doon kung saan rejected na naman ang request niya, umiiyak siya habang binabangit na "Lord, i will still love you." ***naiyak ako sa eksenang ito****

Ang dami kong hinihiling sa Diyos ngayon. Alam kong ibibigay niya ang mga ito in His time. Although kahit anong mangyari gusto kong sabihin "Lord, i will still love you!" :-)

Termination of Service

I will keep this very very short.

I got my termination letter today 06 March 2011. I immediately informed my family and friends about it. I assured them I am okay and they need not worry about me.

I have high hopes. I have big faith in God. And soon...what i'd be writing is no longer about termination of service but about my joining of service. :-)


Dear Lord,

Thank you for making me this strong.
I thank you for giving me supportive friends.
For as long as you're in my life,
I will always be okay no matter what.

-tin

My Little Brother's now a Seaman! :-)

After ng ilang taong paghihintay ng aking kapatid, finally heto na at makakasakay na rin siya ng barko! Thank you Lord! :-)

"Ginagawa pa lang yata yung sasakyang barko mo", ito ang madalas na biro sa kanya noon dahil nga sa sobrang tagal bago siya makasakay ng barko.

Meron ng sariling pamilya ang aking bunsong kapatid. Dalawang taong gulang na ang kanyang anak. Ang aking cute na cute at madaldal na pamangkin. hahaha. Kabaligtaran ng kanyang tatay. Sobrang tahimik kasi ang aking kapatid. Nagtataka nga ang mga kamag-anak namin. Paano daw niya niligawan ang kanyang misis? Nakilala niya ang kanyang asawa sa Taiwan. Nag-abroad din kasi ang aking kapatid taong 2005-2008.

Mabait ang aking kapatid kaya naman di nakapagtatakang mabait din ang napangasawa niya. Puring-puri ito ng aking nanay. Ikaw ba naman na ipaglaba mo ang biyenan mo? hehe. Bumilib talaga ang nanay ko sa kanya. Actually, pati ako bumilib din. Sabi ko sa nanay ko, ako nga hindi ko siya ipinaglalaba noon.

Dahil sa walang permanenteng trabaho ang aking kapatid after niyang mag-abroad, nag-decide na bumalik sa Taiwan ang kanyang asawa (isang licensed pharmacist ito sa pinas). Bale siya ang breadwinner ng kanilang pamilya samantalang ang aking kapatid ang naging tagapag-alaga ng kanilang anak.

Kahit mabait ang asawa at in-laws ng aking kapatid, sympre di pa rin maiiwasan na nahihiya ang aking kapatid sa sitwasyon nila. Gusto niya sympre na meron din siyang naico-contribute sa pamilya nila. Naging farmer siya muna sa amin. Nagtanim siya ng mga gulay. Nag-manggahan din siya. Tumutulong din siya sa fishpond ng aking nanay.

Kahapon, nag-text ako sa aking nanay para sa aming usual friday chat date. Walang reply kaya tumawag na ako. Gamit pala ng aking kapatid ang cellphone ng aking ina. eto ang aming naging pag-uusap. translated in tagalog.

ako: hello 'ma
bunso: 'te, ako 'to. dala ko ang cellphone ni 'ma. andito ako ngaun sa manila. sa agency namin. aalis na daw kami sa Sunday
ako: huh? sasakay ka na ng barko sa Sunday?
bunso: oo 'te. inaantay namin ngaun ang air ticket papuntang Singapore. doon kami sasakay.
ako: buti naman pala at nagawa na ang barko ninyo. hehe
bunso: oo nga 'te
ako: paano ko pala mako-kontak si nanay? chat sana kami.
bunso: cge text ko na lng si ate LP (asawa nung kuya namin) para sabihin kay 'ma.
ako: cge...ingat ka dyan. tsaka ingat ka din sa barko.
bunso: cge ' te..ingat din.


Bukas at 6am tutulak ng Singapore ang aking bunsong kapatid. Doon siya sasakay ng barko. Ito ang unang pagsakay niya sa barko.


To My Little Brother,

I may not always say this to you, but I do love you so much.
I thank you for being a good brother to us and a good son to our mother all these times.
You, kobe & your wife have always been a blessing and a joy to our family.
I love your family with all my heart.
I wish you success in this new journey.
Have a safe trip my little brother.

Sincerely yours,
Big Sister

Malapit Na Birthday Ko :-)

Excited na ako! Malapit na kasi ang birthday ko. 30 years old na ako sa March 31! Ang aking pinaka-aantay na edad. Feeling debutante..hehe...

Wala akong balak mag-celebrate ng bonggang-bongga. Sapat na sa akin ang mga bating matatanggap ko. Magiging masaya na ako dun. :-)

Sabi nila, ito ang edad na made-depress ka pag ikaw ay single pa rin at wala man lng lovelife. I strongly disagree with this! hehe...Pasencia na, opinyon ko lang naman ito. :-)

Btw, bakit nga ba ako excited???
1) kasi 30 na ako! parang kelan lng ang inaabangan ko yung 18th bday ko.
2) ang dami kong pansariling plano pagtuntong ko ng edad na ito (i.e. travel the world, additional or change in career/vocation etc)

*Dati*, pinakaaabangan ko ito dahil feeling ko maipa-plano ko ng mabuti ang buhay ko. Sabi ko pag wala pa akong lovelife sa edad na ito, it means i'm not for married life. Kakalimutan ko na ang pangarap kong magkaroon ng sariling pamilya. Ipapaalam ko ito sa aking nanay para huwag na siyang umasa at hindi na rin siya mapagod sa kakakulit sa akin. Mabibigyan ko pa rin naman siya ng apo dahil balak kong mag-ampon pag handa na akong maging isang nanay. Sisikapin kong maging mabuting ina kagaya niya.

*Ngayon* wala akong lovelife pero ramdam ko na for married life ako. nakikita ko pa rin ang sarili ko na kasama ang aking future family. take note, meron kaming 2 anak- 1 girl at 1 boy hahaha! matutuwa ang aking nanay pag nabasa ito. :-)

My First-Ever Birthday Wishlist
1) meron akong inaantay, sana dumating na ito this year (note: i'm not referring to lovelife)
2) sana wag muna akong mag-last day sa ofis ng wala pang malilipatan
3) sana makilala ko na ang itinadhana para sa akin, not necessarily this year. i can wait & i will wait.
4) lubus-lubusin ko na... sana yung itinadhana sa akin yung gusto ko. sana yung gusto ko, magustuhan din ako. :-)

Pwede Ba Akong Magdrama?

Katapusan na bukas. Kung dati inaabangan ko ito dahil ibig sabihin sweldo na, ngayon tila ba ayoko itong dumating. Kinatatakutan ko na ito. Ito na ba ang magiging katapusan ng aking career dito sa Dubai?

Sinusubukan kong maging matatag at malakas sa pagharap sa problemang ito. Sa katunayan, satisfied at masaya naman ako kung paano ko ito i-handle. never ko itong tinakasan, hinaharap ko ito. nakikipagbuno ako dito.

kaya eto ako ngayon. pagod na pagod. give up na ako. ayoko na. di ko na ito kaya. ginawa ko na ang lahat ng aking makakaya, hanggang dito na lng ako. eh ano ngayon....kung di matatapos ang ipinapagawa naming bahay? kung magugutom ang mga umaasa sa akin? kung di matupad ang mga magagandang plano ko para sa aming pamilya? I DON'T CARE.

babalik na ako sa pinas. tatalikuran ko na ang lahat ng mga pangarap ko dito. di ko na kayang ipaglaban pa ang mga ito. suko na ako.

ito na ang katapusan ko.




p.s.
drama ko lng ang nasa itaas. malayong-malayo
sa totoong buhay because the truth is I CARE
& I DON'T GIVE UP EASILY lalu pa pagdating sa pamilya :-)