Killing Time in Singapore? :-)

@ 3:30 am (while waiting for my flight to Manila)
McDonald's Terminal 2
Changi International Airport
September 05, 2010


Palaging nakasilip sa suot na relo
Kamay nito'y nais nang tumakbo
Ngayon pa ba ako maiinip?
Matutupad na ang aking panaginip!

Ilang oras, minuto at segundo na lang
Ako'y nasa Bayang Sinilangan na
Yipppee! Sobrang excited na ako!
Gising na gising puso't kaluluwa ko

Carefully Masterplan (Vacacion Grande)

With so much pride and joy, i'd like to congratulate myself for a job well done! YES, I did it! Just what I had planned. Adding to myself, "and this is only the beginning! ":-)

I am referring to my vacation in the Philippines last month. I made some goals back in May 2010 and I (beaming with pride), sucessfully achieved them all! It really helps to plan ahead.

1)Singapore Trip - Sept 4-5, 2010 - Singapore Flyer, Merlion Park, Universal Studios
it's my first time to go on a trip alone! But i had enjoyed it just the same! i advised my friends they should try doing it atleast once in their lives! it was a euphoric experience to me. Me, myself and I coming into terms with one another. hehe.

2)Hongkong/Macau Trip - Sept 12-16, 2010- Avenue of Stars, Disneyland, Macau, Ocean Park
this had been my dream for my mom. i'd like her to see the world! i'd like to show her how much i love her. i'd like her to be grandestly happy! indeed, she was. Almost everyone who look at our pictures commented "kitang-kita talaga ang saya ng nanay mo, hindi maalis ang ngiti!". If only they would look at me at the time, ako ang hindi mapawi ang ngiti sa kaligayahan. hehe.

3)Wedding ni Jo and Glen - Sept 18, 2010
this is the reason why i re-scheduled my vacation to sept. it's jo's wedding and i wouldn't miss it for the world! no, i did not shed tears! although i almost did when her 'nanay' gave speech in the reception about much she would miss her daughter. 'nanay', i would miss her too!. :-)

4) Bohol Trip- Sept 19-21, 2010
i was with MC on this trip. MC is my college best friend. although we were separated by distance after college, the spirit of our friendship never drew us apart. we relive the past, enjoy the present and catch up with the future. and we've done all these in Bohol :-)

No Ordinary 'Call'

06 October 2010, Wednesday


6:15am - "it's time to wake up, the time is 6:15am!", my phone alarms
6:30am - get up from my bed after ng ilang minutong pagtawad ko ng tulog (gawain ko ito. :-))
7:00am - just finished taking shower when i heard my phone's ringing. it's a call coming from my mom.

Kinabahan ako. Wala naman kasing okasyon. Wala din akong inaasahang tawag mula sa nanay ko. Hindi ito pangkaraniwan. Lumabas ako ng kwarto at nag-decide na sagutin ito (kahit kinakabahan ako)

ako: Hello 'ma, anong nangyari?

nanay: wala naman, nangungumusta lang sa'yo. hindi ka na tumawag o nag-text kasi after nung dumating ka dyan.

ako: (now smiling) tumawag ako nung pagkadating na pagkadating ko sa Dubai Airport. akala ko yun na yun. puro tulog pa ako nung Friday & Saturday.

nanay: nagtataka kasi ako bakit hindi ka naka-text man lang. dumaan ang ilang araw, wala pa din.

ako: (nagpapaliwanag) akala ko talaga 'ma, okay na yung tawag ko from airport sa'yo. tapos natulog pa si tupeng dito para kunin yung pasalubong nina tita (walang kaugnayan yung pinsan ko pero naisip kong idahilan pa rin...hahaha)

nanay: nag-alala ako kung ano na nangyari sa'yo. kaya naisip ko na tawagan ka ngayon.

ako: (guilty) 'ma, okay naman ako dito. wag kayong mag-alala. papasok ako nito sa ofis. kakaligo ko lang din...etc...etc.......pasencia na nakalimutan kong tumawag, akala ko kasi yung tawag ko sa airport, yun na yun....

Ang tagal naming nag-usap ng nanay ko. Paulit-ulit kami. hehe. Akala ko kasi talaga okay na naipaalam ko sa kanya na nakadating na ako sa airport. Natuwa din naman ako kasi, na-miss kaagad ako ng nanay ko! Eh wala pa kaming one week na magkahiwalay. Sabi ko sa kanya, chat na lng kami sa Friday at papasok na ako sa work. :-)

Samantala sa ofis kanina, hindi mawala sa isip ko ang naging pag-uusap namin ng nanay ko. Iniisip ko baka naman may ibang gustong sabihin ang nanay ko sa akin? Ako naman ngayon ang hindi mapakali. Kaya naman kaninang uwian, ako naman ang tumawag sa kanya. Kinulit ko siya kung bakit siya tumawag kaninang umaga. Naulit lang yung mga pag-uusap namin kaninang umaga. Nagtataka daw kasi siya bakit hindi na ako tumawag after nung dumating ako. Ako naman si akala ko okay na talaga yung tawag ko sa airport..haha....pero pagbali-baligtarin ko man, ako talaga ang guilty person. For sure, hindi ko ito makakalimutan at hinding-hindi ko na ito uulitin. :-)

Nagbabagang Blog Awardee :-)

Yippee! I got an award! Nagbabagang Blog Award na galing kay LordCM. Maraming-maraming salamat LordCM sa iyong pagtitiwala sa aking blog. Salamat sa walang-sawa mong pag-iwan ng komento dito. At higit sa lahat, salamat dito sa award na ipinagkaloob mo sa akin. Salamat. Thank you. Shukran. Merci. Gracias. :-)

Hanggang ngayon nasa alapaap pa din ako at nagmumuni-muni sa 1st blog award na natanggap ko. Hindi ako makapaniwala na nakapasa ako sa mahigpit na criteria ni LordCM para sa karangalang ito. Kaya naman, puro nagbabagang pasasalamat ang aking nararamdaman ngayon.

Buti naman at hindi required na ipasa ang award na ito sa aking mga sinusubaybayang blog. To quote LordCM "ipasa sa iba kung kinakailangan". Problemang malaki ito pag nagkataon. Paano ko ito ipapaalam sa kanila (referring sa mga sinusubaybayan kong blog pero non-existent ako)? hahaha...Pinaninindigan ko pa rin kasi hanggang ngayon na mahiyain akong tao. hehe.

Natatawa ako sa 'kaartehan' ko. Actually, 2 blogs na lang sa mga sinusubaybayan ko ang hindi ko pa nai-introduce ang blog/sarili ko. Sobrang nagbabaga ang kanilang blog. Hindi nakayanan ng powers ko ang magpakilala sa kanila. (Pero nararamdaman ko, malapit na itong mangyari. unting lakas ng loob na lang. hehe) Ooopps, hindi ibig sabihin na hindi nagbabaga ang mga nasa blog roll ko. In fact, sila ang unang-una kong binibisita pag online ako! :-)

Back To Dubai.Back To Work.

Natapos na nga ang aking 'vacacion grande'. Nandito na ulit ako sa Dubai. At kanina ay pumasok na ako sa opis, balik trabaho na ulit.

Medyo tinatamad pa akong bumangon kanina nang maalala kong baka hindi ako daanan ng service namin dahil hindi ko nasabi sa driver kong kelan ang balik ko. Kaya naman kahit mabigat ang katawan ko at aantok-antok pa (dahil puro tulog ako mula ng dumating ako), pinilit kong magising na para tawagan ang aming driver. Aba, mahirap nang maiwanan ng service. Sobrang mahal pag nag-taxi, 100 dirhams (equivalent to PHP1,250)! Besides, less than 100 dirhams lang ang laman ng aking wallet. Nakalimutan kong mag-withdraw.

Nasa vacation mode pa ako kanina. Malayo ang iniisip, nasa Pinas. Pagpasok ko sa opis, eksakto si GM nasa area namin biglang sabing 'Welcome back! How's your vacation?' Hindi pa ako nakakasagot ng maayos sa kanya nang 'I need you ASAP, after you managed your emails pls go to my office.' Ngeh, ang ganda naman ng bungad sa akin. Biglang natauhan na ako. Nasa Dubai na nga ako. Work.work.work na ulit.

As expected, tambak ang table ko ng mga dokumento. Meron din akong 612 unread emails sa aking Inbox (in fairness mas kaunti ito kaysa sa 1000 na expected ko). Hindi ko naman naasikaso ang mga ito dahil mas urgent ang kailangan ni GM. Haaaayyy, wag naman sana ako ma-stress. Kakabakasyon ko lang. Sabi nga ng ilang mga ofismeyts, refresh na refresh pa ang hitsura ko. Baka naman bukas lang, ngarag na ulit ang mukha ko. :-)

After ofis, dumaan ako sa St. Mary's Church. Absent kasi ako nung weekend. (Sori po, tinamad po ako. i was bad.) Guilty ako. Alam kong hindi ako matatahimik hanggat di ako nakakabisita. Tsaka, gusto kong magpasalamat din ng personal sa KANYA dahil may trabaho pa akong binalikan.

Bago uwian kanina, pumunta pa sa room ko si GM at sinabing meron daw siyang in-email sa akin pero bukas na lang daw namin gawin ito. Natatawa ako sa amo ko. Halata talaga na na-miss niya ako. Parang inipon niya lahat ng kailangan niya at inantay ako para hingin ang mga ito sa akin. Oopps, hindi ako nagrereklamo. Karangalan ko ang paglingkuran siya. Aba, b oss ko kaya siya at parte ng trabaho ko yun. :-)

My 1st Anniversary Blogpost

Just the mere thought of me writing my 1st anniversary post gives me so much excitement and joy. And today, i am actually doing/realizing this much-awaited personal dream/fantasy! How much more I could get excited?!!

For once after a very long flight from Manila (10 hours), i do not feel jetlag. I was back here in Dubai yesterday at 5pm. My one-month vacation in the Philippines is over but I'm far from being/feeling homesick (atleast for now). :-)

I am writing real-time a.k.a. diary-style which is a not-so-characteristic of a writer. I write whatever comes in my mind in a current time without a particular order. Just like this entry.

I am aware, i am not a good writer (but striving and determined to be one). I actually have some blogposts which I do not like and never attempted to read after they were published .(masakit mang tanggapin, parang ikinakahiya ko ang sarili kong gawa? konting-konti siguro. hehe.) But if you look deep inside me, you will see a proud individual who is very satisfied with all her writing works/masterpieces. :-)

I consider blogging as one of the highlights in my life. I greatly love reading eversince but never did it cross in my mind that one day i would be reading my own writings. (whooaahh, i must tell you, it's a breathtaking experience! hahaha)

Let me share/count some of my blog statistics after one year in the blogosphere:

1 membership in a blog organization (i'm proud to be a Kablogs member)

3 blogrolls (LordCM, Chookminder, Deconstructing Dubai)

157 blogposts (excluding this entry)

95 comments (including 3 unmoderated comments & 1 spam* comment)

Thanks to all the bloggers who willingly gave their comments here---RJ, Bogcess, The Pope, Al de Cruz, Francesca, anonymous and most especially to LordCM. almost 90% of my comments came from LordCM!

*i was not aware that this spam exists hence, i wasn't able to read/approve 1 comment from LordCM.

I know that the above statistics is not that promising. But they are more than numbers to me, for what they giving me is an uncountable happiness! :-)

Looking Back on my 1st blogpost

I used to be a fearful person. I was afraid of everything and anything. I was afraid to take risks and to try something new. If there is one word that i like so much- it is the word 'courage', mainly because of my resentment to fear. I don't want fears to interfere with my life. For so long, i have been chasing the word courage. I remember i even used this word as a password on several accounts before . It was like a mantra. Right now, I am very happy to say that i am living my life with full of courage. I'm no longer afraid of fears for I have already mastered it. :-)

The Writer's Anniversary Message

"Congratulations! I'm so proud with what you have achieved! Thank you for coming and staying into my life. I am looking forward for more years of being together. Happy 1st Anniversary! "

Uberly Excited :-)

Pinipilit kong pigilan ang sobrang excitement na nararamdaman ko sa mga panahong ito. Hindi na ako makatulog ng maayos..hehe...Napansin ko din na halos araw-araw nananaginip ako, at ang setting nito ay laging sa Pinas.

Napapakanta na ako ngayon ng "all my bags are packed, i'm ready to go....!". Yipppeeee! malapit na malapit na akong makauwi. Sa hinaba-haba din ng prusisyon, sa simbahan din ang tuloy?..hehe...

Mawawala muna ako ng isang buwan dito sa aking blog. But I'll definitely be back on Oct 01, 2010. First anniversary ko kaya yun. Sigurado, madami akong baon/pasalubong mula sa aking bakasyon. Hindi ko na natupad ang mga pangakong presentasyon ko para sa aking anibersaryo pero dahil sa mga valid excuses naman.

Hanggang dito muna ang aking kwento pansamantala. Sa totoo lang kasi, puro 'bakasyon' na ang laman ng aking isipan ngayon. :-)