Adopted

Although tahimik at loner akong tao, lagi akong napagkakamalang maingay at masayahing tao ng aking mga kaibigan. Wala nga daw makakatalo sa akin pagdating dito. Hahaha, suko na ako. Di ko sila kayang i-convince na. :-)

Eto pa ang remark ng aking mga kaibigan sa akin, napaka-positive daw ng outlook ko sa buhay. Parang napakaganda daw ng tingin ko sa mundo at buhay. Sabi pa ng isa kong kaibigan, 'therapeutic' daw ang mga advices ko sa kanya. (sabi ko sa kanya ang importante maging masaya siya sa kung anuman ang gusto niyang mapuntahan sa buhay. basic wish ko ito sa lahat ng aking mga kaibigan ) Napaka-komportable kong magbigay ng mga advices sa aking kaibigan. Sinasabi ko talaga yung mga nasa isipan ko (kahit pa yung ilan ay mga 'masakit na katotohanan'). Gamit na gamit din ang aking listening skill. :-)

Ang problema pag ako na ang nakaramdam ng lungkot. Hirap akong ilabas ito. Wala na si Jo na siyang numero uno kong 'confidante'. Ayoko namang gambalain si ID sa kanyang mga family activities para lang sa aking drama mode. :-)

Ewan ko, naging ugali ko na ang umiwas sa mundo pag ako ay nalulungkot which is napaka-immature and inconsiderate sa tingin ko (at very unfair to me). Ok lang yung paminsan-minsan pero pag napapadalas, very alarming na.

Na-sense agad ng aking kaibigan (si ID) na something's wrong with me nang nde ako sumama sa kagalaan nila para sa Eid holiday. Nag-pramis ako sa bibisita na lang ako sa bahay nila at dun matutulog after ng kanilang gala.

Yes, nagpa-ampon ako sa aking kaibigan for 3 days (Nov 17-19). Isang napakabisang lunas sa dinaramdam kong kalungkutan/homesickness. Lahat napagkwentuhan namin mula sa di-seryoso hanggang sa mga pinaka-seryosong topic. Meron din kaming 'chismisan' portion. Hot topic namin ang bagong mag-asawang sina Jo at GD. Hahaha. Jo, bilisan mo na kasi ang pagbalik dito sa Dubai para nde na ikaw pagchismisan namin. hehe..Siguradong, lagot kami sa'yo pag nalaman mo ito. Miss u na, Jo! See u soon! :-)

Sympre hindi mawawala ang super na nagpapaligaya sa aming lahat dito sa Dubai - si Miguel John. :-)

haaayy...cute mo talaga baby MJohn! :-)

hahaha...sing daw kami ng alphabet.

paborito niyang gayahin ang mga pinapanood niya

sanay na sanay mag-slide yan. :-)

(ako yung kinakabahan.hehe)

mabait na bata yan.
marunong na ding mag-wiwi sa kanyang potty tray :-)

opppsss..pasko na sa bahay ng aking mga kaibigan!

biro ni RD sa akin "Merry Christmas, Ninang!"

hahaha. di mo kailangang magparamdam RD.

kagaya ni ID, super excited na din ako sa pasko para kay baby MJohn. :-)

p.s.

di ko mapigilan ang sarili ko na hindi isulat dito ang aking nadiskubre kina ID at RD. alam ko na talagang likas ang kabaitan ng aking mga kaibigan. kitang-kita ko ito sa kanilang pamumuhay at pakikitungo sa lahat ng tao--sa kanilang pamilya, kamag-anak, kaibigan, kaopisina, kapitbahay etc... pero i felt even more proud sa kanila nung malaman ko na meron silang 2 scholars sa World Vision. :-).