Keeping The Faith

In my previous post, nabanggit ko na kung minsan 'kinatatamaran' kong magsimba ng weekend mass (o Sunday mass) w/c is a day of obligation para sa mga Katoliko. Although bumabawi ako sa ibang araw pag hindi ako nakasimba, andun pa rin ang feeling of guilt. Ayokong magtampo si God sa akin. Yun bang tipong iisipin niya nakakalimutan ko na Siya, na wala na akong panahon sa Kanya. I know we have a forgiving God pero wag naman ako sanang magsamantala. Once a week nga lang at ilang oras lang ako bumibisita sa Kanya tapos hindi ko pa mabigyan ng time. Samantalang pag may kailangan ako, 24/7 kayang-kaya kong ibigay sa kanya. Ayoko siyang tantanan. Kinukulit ko siya ng todo. Siya pa ang magsasabi na 'matulog ka na, anak. bukas na lang ulit.' :-)

Ramdam ko talaga na love na love ako ni God. Kung i-describe ko nga ang relationship namin, very close. Alam kong hinding-hindi Niya ako pababayaan at iiwan. Kinokunsulta ko din Siya at nanghihingi ng guidance para sa mga bagay na hindi malinaw sa akin. Kung minsan naman kahit alam ko na ang dapat gawin, gusto ko pa ring manggaling ito sa Kanya.

Eto medyo nakakahiyang ikwento dito, pati matters of the heart kasi idinulog ko na din minsan sa Kanya. :-) Ganun kami ka-close, di ako nahihiya kasehodang mag-iiyak ako sa isang feeling ko problema. hehe.

meron isang tao noon na gustung-gusto ko. feeling ko nga naging lab na, parang di ko kakayanin ang hindi kami magkatuluyan (haha..ang OA ko). although in my sound mind, alam kong di kami talaga made for each other ng taong ito. di ako sasaya sa piling niya. after ng mahaba-habang panahon na pakikipagdebate ng aking puso vs. isip, wala pa ring malinaw kung sino ang susundin ko. minsan panalo si puso, minsan naman si isip. lumipas ang ilang taon tie pa rin ang score. hehe...hindi ko na kinaya, napagod ako sa pagtatala ng score...hehe..kasagsagan ng pakikipag-usap ko sa Kanya nang maala ko ang matagal na gumugulo sa aking isipan. Sabi ko sa Kanya "Lord, tulungan Ninyo po akong alisin ang nararamdaman ko sa taong ito. nasasaktan lang po kasi ako." the next day, pramis nawala ang dinaramdam ko. grabeh, ganun Niya ako kamahal. :-)

Kaya naku, medyo ingat tayo sa paghingi ng gusto natin lalu na kung tungkol sa puso at nasa emotional state tayo dahil ibibigay Niya ito. Speaking of puso, sabi ng isang kaibigan/dating boss ko, kailangang ipinagdarasal ko na daw ang pagkakaroon ng makakasama habang-buhay. nasa tamang edad na daw ako, mahirap ang maging matandang dalaga. sabi ko sa kanya, cge pag ikinasal siya ako ang susunod! hehehe (mas matanda kasi siya sa akin ng more than 10 yrs). Actually never pa akong nag-attempt, ang prayer ko wag muna po ngayon madami pa akong plano sa buhay. pero kung gusto mo nang ibigay tatanggapin ko naman. there should be a way para mag fit in ito sa buhay ko kung para ito sa akin. napakalaki ng pasasalamat ko na ok na ok ako sa pagiging single ko as in contented ako sa lovelife ko na zero..hehe..(contrary to my family/relative/friends, na nag-aalala ng sobra sa aking pagtanda. ginagamitan na ako ng mga panakot at kung anu-ano pa. nade-depressed sila sa isang bagay na hindi pa naman nangyayari)

Kung saan-saan na napunta ang aking kwento. Ang gusto ko lang naman sabihin is mahal na mahal ko din si God kahit kung minsan hindi ko nasusunod ang lahat ng kagustuhan niya. Pero i'm really trying my best para maging mabuting anak Niya. Kasama ito sa standard prayer ko as long as i can remember ---"gawan yuku pung talatuki yu" meaning "make me your follower". Kaya medyo naging emotional/sobrang touch ako kanina sa simbahan habang kinakanta ang You Are Mine. Gusto kong sumagot ng "Yes Lord, I'm Yours" :-)

You Are Mine lyrics

Do not be afraid I am with you

I have called you each by name

Come and follow me

I will bring you home

I love you and you are mine