Work.Work.Work. Part 2- The 'Resbak' Edition

Stressed na stressed ako kanina sa ofis. Grabeh, napakababa ng aking 'enthusiasm' sa work ngayon. Nasa point ako na pinipilit ko ang sarili ko na huwag mawalan ng gana kasi ako ang mas mahihirapan. Iniisip ko na maswerte pa rin ako dahil may trabaho pa ako lalu pa ngayong bali-balita sa amin na magtatanggalan sa kumpanya namin. Hindi pa ako ready na mawalan ng trabaho dahil masisira ang aking mga plano.

Bearable pa naman ang aking kalagayan. Kaya ko pa. Kasi pag give-up na ako, makikita mo na akong naghahanap-hanap na ng malilipatan which is hindi ko pa ginagawa. Bukod sa mahirap daw ang maghanap ngayon ng work, hindi ko pa maramdaman ang urgency nito. Pwera na lang sympre pag alam kong mas maganda ang lilipatan.

Okay pa ako sa set-up na ganito. Manageable kumbaga. Ang ayaw ko lang talaga ay yung inaaway ako at parang pinipersonal na. Nagkatotoo ang biro ng mga ka-service ko tungkol sa kanilang amo na ni-blog ko sa Part 1, ni-resbakan na ako nito. Lalung tumibay ang hinala ko na gusto ako nitong patalsikin kagaya ng ginawa niya sa aking kaibigan.

Nagreklamo na naman siya tungkol ulit sa hindi ko daw pagsunod sa intercompany group policy. Lusot naman ako dahil nangyari ang kanyang nirereklamo noong nagbakasyon ako, ibig sabihin hindi ako ang may gawa nito. Pero sympre mahabang explanasyon at pagpapakumbaba na naman ang ginawa ko dahil within my responsibility ang kanyang reklamo at ako talaga ang kanyang nirereklamo. Malaki ang pasasalamat ko dahil kakampi ko pa rin ang GM namin, na kalahi pa naman ni complaining manager. Personal pa niyang pinuntahan ito kanina para alamin first hand kung anong problema nito sa amin. Sa totoo lang kasi, napakaliit lang talaga ng issue na kayang iresolba ng isang pag-uusap lang. Pero pinapalaki at pinapaabot pa niya hanggang sa Group Finance (pwedi niya kasing gamitin ito na grounds for termination laban sa akin kung saka-sakali). After kong ipaliwanag ang side namin, nag-antay ako ng feedback o reaksyon. Wala akong natanggap mula sa kanya hanggang sa mag-uwian na.

Clueless talaga ako---bakit ako? Anyway, well-known naman siya na ganito ang pakikitungo sa mga kabayan. Pinag-isipan ko pa naman dati na magpa-transfer sa kanyang departamento. Buti na lang hindi ko itinuloy, baka matagal na niya akong napatalsik.

I'm really hoping/praying na sana matigil na ang pagiging mainit ng mga mata niya sa akin. Gusto ko nga siyang pagsabihan na "manager ka, isa lang akong alipin dito. hindi tayo magka-level so wag mong aksayahin ang panahon mo sa akin." Sympre, hindi ko ito masasabi sa kanya hindi naman kami close. hehe.

Sana dito na magtatapos ang kwentong ito. I won't expect nor anticipate na may Part 3 pa ito. :-)