Bukambibig ng mga kasama ko dito sa Dubai ang kani-kanilang farm sa Farmtown. Pag nasa company service kami, may maririnig ka na lang nagpapasalamat sa mga gifts na ipinadala sa kanya. Nagmamadali namang makauwi ang isa dahil kelangan na daw niya mag-harvest pag-uwi. Yung isa naman nagpapadalaw sa kanyang farm. Sabay pilit sa akin na mag farmtown na din daw kasi ako. Yung ka-ofismeyt ko na ibang lahi, na-shock ng malaman na wala pa din akong Facebook account hanggang ngayon. I'm not existing in this world daw! Pero napansin ko nga din, wala ng nag-memessage sa akin sa Friendster ngayon. Kung meron man, spam messages naman. Mukhang lumipat na lahat sila sa Facebook at nanirahan sa mga farm. lol.
Tawag naming mga hindi 'in' sa kanila ay mga farmer. Sa room na lang namin ay apat ang farmer dito. Sila ay hindi basta bastang farmer lang. Napaka-dedicated at sobrang sipag talaga. Biruin mong alas dose na ng gabi ay busy pa silang nagtatanim. hehe. Biruan nga namin kung mga kagaya nila lahat ng farmer sa Pinas, walang maghihirap at walang magugutom sa Pinas.
Actually, pangarap ko ang magkaroon ng isang maliit na farm malapit sa aming lugar. Pag nag-retiro ako ay doon na ako mamalagi (oopps, medyo malayo pa pala ito). Meantime, gagawin ko muna itong bahay bakasyunan na kung saan pwedi kaming mag-piknik or magpalipas ng oras. Sa gitna ng manggahan ay patatayuan ko ito ng isang maliit na kubo. Gusto ko kumpleto ang mga kagamitan sa bahay para pweding mag overnight. Meron mga iilang kambing at baka sa farm. Pero sa likod nito ay mayroon itong manukan na sapat para matustusan ang pang-araw na araw na gastusin namin.
Kasabay ng pagsikat ng Farmtown ay ang muling pagbalik ng aking pangarap. Pangarap na nais ko ding maisakatuparan. Kagaya ng mga 'farmer' na kakilala ko, ganun din ako ka-determinado para magkaroon ng sariling farm. :-)
No comments:
Post a Comment